Аңдатпа
Бұл зерттеуде 1979 жылғы Иран революциясының идеологиялық бастаулары және олардың Қазақстандағы қазіргі қайта исламдану процесіне қатыстылығы талданады. Жұмыстың мақсаты – Рухолла Хомейни және Али Шариати сияқты негізгі тұлғалардың дәстүрлі діни ұғымдарды саяси құралдарға қалай айналдырғанын зерттеу. Авторлар «Кербала парадигмасы» мен «Интизар» (күту) тұжырымдамасының қайта түсіндірілуін қарастыру үшін салыстырмалы-тарихи тәсіл мен герменевтикалық талдауды қолданады. Зерттеу бұл теологиялық қағидалардың пассивті рухани аза тұтудан қалайша белсенді революциялық доктриналарға ауысқанын айқындайды.
Зерттеу Ирандағы исламның саясилануы солшыл социология мен діни догманың синтезі арқылы жүзеге асып, қуатты мобилизациялық құрал қалыптастырғанын көрсетеді. Атап айтқанда, мақалада жастарды радикалдандыру және әлеуметтік наразылықтарды діни күреске айналдыру үшін қолданылған механизмдер анықталады. Қазақстанның қазіргі діни жағдайымен параллельдер жүргізе отырып, авторлар бұл тарихи прецеденттерді түсіну қазіргі мемлекеттік-діни қатынастарды реттеу үшін өте маңызды екенін алға тартады. Зерттеу нәтижелері постсекуляралық қоғамдарда радикализацияның алдын алу үшін рухани жаңғыру мен сенімді саяси мақсатта пайдаланудың (инструментализациялаудың) аражігін ажыратудың маңыздылығын баса көрсетеді.

